Układ napędowy rakietowo-strumieniowy
Przedmiotem wynalazku jest układ napędowy
rakietowo-strumieniowy przeznaczony do stosowania jako napęd
maszyn latających przy każdej prędkości ich lotu.
Znane ze stosowania układy napędowe rakietowo-strumieniowe
składają się z silnika rakietowego oraz strumieniowego. Silnik
rakietowy służy do rozpędzenia maszyny latającej, która następnie
jest napędzana silnikiem strumieniowym nie zużywającym utleniacza.
Utleniacz, którego silnik rakietowy zużywa wielokrotnie więcej
niż paliwa, a przez to obniża znacznie udźwig maszyny latającej,
dostarcza wraz paliwem masy potrzebnej do uzyskania inercyjnego
napędu.
Celem lepszego wykorzystania tej masy, spalanie paliwa
w silniku rakietowym odbywa się przy bardzo wysokim ciśnieniu,
które wywołuje dużą prędkość opuszczający rakietę spalin o
bardzo dużej energii kinetycznej, bezpowrotnie traconej. Zapewnia
to jednak możliwość pracy tego napędu w każdych warunkach
przy praktycznie każdej prędkości lotu. Silniki strumieniowe
mogą pracować jedynie w atmosferze zawierającej tlen i to
przy znacznej prędkości zwiększającej ich sprawność skutecznie
dopiero, gdy jest ona większa prędkości dźwięku.
Istota układu napędowego rakietowo-strumieniowego
polega na tym, że silnik rakietowy połączony jest szeregowo
przewodami paliwowymi z co najmniej jednym silnikiem strumieniowym,
przy czym co najmniej jeden silnik strumieniowy wlotem powietrza
jest umieszczony w osłonie. Korzystnie osłona wykonana jest
w postaci tulei osłaniającej, która połączona jest żebrami
z silnikiem strumieniowym. Korzystnym jest również to, że
ma tuleję opasującą silnik strumieniowy z wlotem powietrza.
Zaletą techniczną nowego układu napędowego
rakietowo-strumieniowego jest to, że część mieszanki spalin
z powietrzem wytwarzanej przez silnik rakietowy jak i inne
silniki, która na obwodzie swojego strumienia ma tak jak i
opływające układ powietrze mniejsze ciśnienie statyczne a
przez to ślizgająca się po fali uderzeniowej trafia do osłony
silnika strumieniowego i opływając go, kanałem między nim
a tuleją go osłaniającą, zwiększa swoją temperaturę a przez
to i objętość. Powoduje to wzrost prędkości tej mieszanki
a przez to jej pędu, wywołując dodatkową siłę ciągu. Zastosowanie,
tulei osłaniających silniki strumieniowe pozwoliło na rezygnację
w nich z rozbieżnej części dysz wylotowych, czyniąc z nich
dysze samo regulacyjne wyrównujące temperaturę gazów wylotowych,
co też zwiększa siłę ciągu.
Przedmiot
wynalazku pokazany jest przykładowo na rysunku, który przedstawia
schematycznie układ napędowy rakietowo-strumieniowy w przekroju
podłużnym.
Układ napędowy rakietowo-strumieniowy składa się z silnika
rakietowego 1 połączonego za pomocą przewodu paliwowego 2
z pierwszym silnikiem strumieniowym 3, który z kolei połączony
jest za pomocą przewodu paliwowego 4 z drugim silnikiem strumieniowym
5. Przewód 2 obejmowany jest przez umieszczoną na wsporniku
6 kryzę 8, zaś przewód 4 obejmowany jest przez umieszczoną
na następnym wsporniku 7 kryzę 9. Oba wsporniki są osadzone
przesuwnie w korpusach silników 3 i 5, i dzięki temu zmieniają
swoją długość. Pierwszy silnik strumieniowy 3 wyposażony jest
we wlot powietrza 10 o wewnętrznym jego sprężaniu opasany
tuleją osłaniającą 11. Tuleja 12 za pomocą umieszczonych na
obwodzie pierwszego silnika strumieniowego 3, żeber 13 mocowana
jest do niego, tworząc przestrzenny płaszcz osłony, co umożliwia
stosowanie w takich silnikach większej temperatury spalania.
Zwiększa to sprawność ich działania. Podobnie drugi silnik
strumieniowy 5 osłonięty jest tuleją 14, która mocowana jest
do niego za pomocą żeber 15. Ponadto pierszy silnik strumieniowy
3 wyposażony jest w tuleję opasującą 13 o kształcie wypukłym.
Działanie napędowego układu odrzutowego
według wynalazku jest następujące. Silnik rakietowy 1 wytwarza
strumień spalin o dużej prędkość i niskim ciśnienie statycznym,
co wywołuje zasysanie przez niego powietrza przed wlotem powietrza
10 pierwszego silnika strumieniowego 3. Duża prędkość tak
powstałej mieszaniny gazów powoduje znaczne jej sprężanie
w pierwszym silniku strumieniowym 3, którego spaliny zasilają
w podobny sposób drugi silnik strumieniowy 5 poprzez wlot
powietrza 16. Przy czym mieszanka spalin z powietrzem wytwarzana
przez silnik rakietowy 1, jak i silnik strumieniowy 3 ślizga
się po stożku fali uderzeniowej i trafia do osłon silników
strumieniowych 3 i 5 i opływając go, kanałem między nim a
osłoną, zwiększa swoją temperaturę a przez to i objętość.
W czym pomagają żebra 12 i 15 jak i osłony 12 i 14. Powoduje
to wzrost jej prędkości a przez to dodatkową siłę ciągu. Wylatujące
z silników 3 i 5 spaliny zwiększają ciśnienie gazów w tulejach
osłonowych 11 i 14, co zwiększa sprawność przemiany termodynamicznej.
Regulację siły ciągu można realizować przy małych prędkościach
przez zmniejszanie zasilania paliwem silników strumieniowych
3 i 5, zaczynając od ostatniego, a przy dużych też i silnika
rakietowego 1. Kryzy 8 i 9 obejmujące wsporniki 6 i 7 działają
podobnie jak i silnik rakietowy 1 jako żądła przy prędkościach
ponaddźwiękowych opływających ich gazów. Korzystnym jest stosowanie,
szczególnie w pierwszym silniku strumieniowym 3, wlotu powietrza
10 o wewnętrznym sprężaniu, tak jak to jest stosowane w strumienicach.
Podobnie działa też tuleja opasująca 11 zwłaszcza, gdy ma
kształt wypukły. Tuleje 11 i 14 w końcowych swoich częściach
spełniają rolę mieszaczy zwiększających siłę ciągu. Mogą też
okresowo spełniać rolę dopalaczy.
Napędowy układ odrzutowy według wynalazku
przez to, że silnik rakietowy 1 inicjuje jedynie jego działanie
pozwala oszczędzać utleniacz, a przez zwiększanie ciśnienia
w silnikach strumieniowych 3 i 5 jak i w ich osłonach 11 i
14 paliwo. Poza tym wykorzystując ciepło chłodzenia silników
strumieniowych 3 i 5 uzyskuje się dodatkową siłę ciągu. Zwiększanie
masy biorącej udział w napędzie inercyjnym zmniejsza względną
moc strumienia energii, co też zmniejsza zużycie paliwa.
Zastrzeżenia patentowe
- Układ napędowy rakietowo-strumieniowy
wyposażony w silnik rakietowy i silnik strumieniowy, znamienny
tym, że ma silnik rakietowy (1) połączony szeregowo przewodami
paliwowymi (2, 4), z co najmniej jednym silnikiem strumieniowym
(3, 5), przy czym co najmniej jeden silnik strumieniowy
(3, 5) z wlotem powietrza (10, 16) jest umieszczony osłonie.
- Układ, według zastrz. 1, znamienny tym,
że osłona jest wykonana w postaci tulei osłaniającej (11,
14), która połączona jest żebrami (12, 15) z silnikiem strumieniowym
(3, 5).
- Układ, według zastrz. 1, znamienny tym,
że ma tuleję opasującą silnik strumieniowy (3, 5) z wlotem
powietrza (10, 16)
Skrót opisu
Układ wyposażony w silnik rakietowy i silnik strumieniowy,
charakteryzuje się tym, że ma silnik rakietowy (1) połączony
szeregowo przewodami paliwowymi (2, 4), z co najmniej jednym
silnikiem strumieniowym (3, 5), przy czym co najmniej jeden
silnik strumieniowy (3, 5) z wlotem powietrza (10, 16) jest
umieszczony osłonie. Osłona jest wykonana w postaci tulei
osłaniającej (11, 14), która połączona jest żebrami (12, 15)
z silnikiem strumieniowym (3, 5).
Wykaz oznaczeń:
1. silnik rakietowy
2. przewód paliwowy
3. silnik strumieniowy
4. przewód paliwowy
5. silnik strumieniowy
6. wspornik
7. wspornik
8. kryza
9. kryza
10. wlot powietrza
11. tuleja osłaniająca
12. żebro
13. tuleja opasająca
14. tuleja osłaniająca
15. żebro
16. wlot powietrza
|